Hakkımda

Kendimden bahsederken klasik özgeçmiş biçimini kullanmayacağım. Çünkü içini dolduramam.
Hiçbir zaman başkalarının çizdiği yoldan gitmedim. Kendi çizdiğim yoldan, kendi istediğim biçimde gitmeyi tercih ettim ömrüm boyunca. İşte bu yüzden de çok zaman kaybettim, ancak bir çok şeyi de bilgi dağarcığıma depoladım. Şans olarak görmek gerek, “Yılların birikimlerini harmanlayıp çok güzel işler ortaya çıkartma günüdür” demenin vakti gelmiştir. Beynimden geçenleri hem kelimeye dökeceğim hem de çizeceğim.
Ortalıkta zuhur eden bu enerji bir gün güzel bir yazı, bir gün beste, bir gün de resim olarak karşıma çıktı, çıkıyor, çıkacak.

Yaşarken, sebepsiz olarak, kendiliğinden, içimdeki çocuğu her zaman yaşatmaya özen gösterdim. Bazen mutlu bazen de mutsuz ettim bu çocuğu, ama hiç bir zaman ihanet etmedim. Saf ve duru olarak dünyaya bakmaktan vazgeçmedim.
Çoğu zaman sıkıntılı geçti evrelerim ama yine de biriktirmeye devam ettim.

İlkten başlayarak okulun son evresine kadar rastladığım öğretmenlerin hiç birisinden hoşnut olmadım. Ve en sonunda kanaat getirdim ki; çoğu öğretmen devlete sırtını dayayarak okula gidip gelmiş, öğrencilere pek de bir şey öğretmenin tasasında olmamış.
Kaldı ki ben pek çok öğretmen kılıklının hatasını bularak çoğu ders sürelerinde sıkılmaktan sıkılırken, o beyinsiz düzenbazlar hata yapmaktan sıkılmadılar.
Üniversite hocalarını da tamamen ayrı tutmak gerekiyor. Onlar ayrı bir alem. Eğitimli cahiller güruhunun en güzel temsilcileri çoğu…

Böylesine sıkıntılı eğitim sürecini tamamlayıp Güzel Sanatlar Fakültesi Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü’nü bitirdim. Derdim neydi? Motorsiklet tasarlamak.
Ancak Üniversitenin daha 1. yılı yaz tatilinde ölümcül bir motor kazası geçirince o sevdamı rafa kaldırdım. Kaza geçirmek bir şey değil de, sonrasında sağlık sektörünün çürümüşlüğü ve canımızı sokakta bulmuşuz muamelesi beni ürküttü aslında.
Cahil doktor kılıklı doktorlar yüzünden kaybedilen onca canlar… Hastaneye sedye ile yarı baygın halde iken taşınırken, hemşireler başucumda “Dün de birini getirdiler, motor kazası yapmış, beynini duvardan kazıdık. ” tarzında moral ! verince içim sağlık sektörüne şefkatle doldu ve taştı!!!

Lisans eğitiminin üzerinden 10 yıl geçtikten sonra yüksek lisans eğitimi için Seramik Bölümü’nü tamamladım. Bir şey öğrendiğim söylenemez. Ancak güzel bir tez yazarak iç huzura eriştim. Modern dünyanın icadı klozetlerin yerine mümkünse doğal biçimde çömelerek kaka yapmayı öneren ve bunun için yeni bir tasarım geliştiren ben, “boktan” bir konuda 200 sayfa yazacak kadar konu buldum.

Lisans ve yüksek lisans ara döneminde ise tam da o anda yükselişe geçmiş olan internet ve bilgisayar dünyasına girdim. MSN ‘de yazdığım mesajların nasıl olup da saniyeler içinde binlerce kilometre uzağa ulaştığı kafamı kurcaladığından, kimsenin de cevap verememesinden dolayı konuyu tırpanlayayım dedim ve donanım konusunda eğitim aldım. Ağ ve bilgisayar sistemleri konusunda Microsoft firmasının uzman sertifikasını alıp biraz daha abarttım ve o konunun hocası olayım diyerek “MCT” yani Microsoft Yetkili Eğitmeni oldum. Öyle hemen de olamadım tabi. 7 tane zorlu sınava girmek gerekiyordu. Dünyanın her yerinde Microsoft’un hazinelerini ! dünyaya yayma yetkisine sahiptim, aman ya rab. Kamboçya’ya, Tanzanya’ya giderdim…O alanda da bir kaç sene yurt içinde eğitmen olarak çalıştım. Sonra sistem uzmanı olarak bir kaç firmada çalıştım.

Endüstri Ürünleri Tasarımı ile ilgili çok ara vermiştim.
Tasarım sanat, bilgisayar sistemi ise tamamen teknik…Bir uçtan diğer uca gitmişim, bunu farkedene kadar yıllar geçti tabi.
Ve lisans üstü eğitimim ile yeniden sanata dönmüş oldum, ancak bilgisayar donanım altyapısı birikimi ile.
İnternet sitelerinin bilgi mimarisi yapılandırması ile ilgili de koskoca 2 yılımı harcadım. Çok döküman ve kitap okudum. Yıllardır da bir çok sitenin gelişimini inceleyerek çalışmalarımı sürdürmekteyim.

2006 yılından bu yana da ortaya çıkarttığım ve marka haline getirdiğim internet sitemizden de bahsetmeden geçmek olmaz.
www.annemmutfakta.tv adlı sitenin ismi, evde annemi aradığımda “mutfakta” cevabını aldığımdan ortaya çıktı büyük olasılıkla.
Annem nerede?
-Mutfakta
AnnemMutfakta…

Yemek yapmayı çok seven ve de sevdiklerini lezzetli yemeklerle doyurmaktan dolayı da keyif alan annemi videoya çekip arşivlemek fikri de tam da internetin ve Türkiye’nin altyapısının video yayını için uygun hale gelmeye başladığı günlere denk geldi. Doğru zamanda doğru bir işe başladık diyebilirim. Ne var sitenin içinde peki diye sonralara cevabım, “videolu yemek tarifleri var” olacak. Ancak her doğru başlanan iş günümüzün olmazsa olmazı “para”yı beraberinde getirmediği için ben bu projeye yıllarımı verdiğimle kaldım, hala da devam ediyorum. Tabi video çekimlerindeki ilerleyişimi yabana atmamam gerekiyor. 5 yıl öncesinde kamerayı rüzgarda savrulan saç teli misali her yöne çeviren ben, artık çekim öncesi yaptığım kurguya göre sakin olarak kullanmayı da öğrendim. Canon D5 Mark2 isimli efsane makinayı alarak çekim maceralarımın nereye kadar gideceğini de göreceğim. Sitede yayınlayacağım için çalışmalarımı, sizler de göreceksiniz ilerlemeleri veya tam tersi geriye gidişleri!

Bu kadar çok bilgisayara yapışınca, gerçek hayat aktivitelerine de sarılıyor insan. İnsansa tabi…
Ben de bisiklet biniyorum. Ve mümkünse her boşluk anlarında kitap okuyorum. İnsan vücudunun suya ihtiyacının olması gibi, benim de beynim kitaba susamış.
Her iki alışkanlığımı da çok seviyorum.

İşte böyle bir resim benimkisi de…